Hiçliğin Rahminde Arınış

Ruhum bir sağanak altında. Vicdanımın bereketinde sırılsıklam oluyorum. Aklım ve kalbimin arasında bir yerdeyim. Düş görüyorum. Çaresizliği ve yalnızlığı hissediyorum. Günahlarımı koyun rahimlerine ben bir şans daha istiyorum.

Varlığım tohum tohum serpilsede toprağa, mahşere, ancak günahlarım yetişir. Şehvetin, arzuların ve hayallerin ve isteklerin tarumar ettiği, şeytanın bizzat rucü bulduğu, iflah olmayan benliğimin çok ötesindeyim artık. Herşeyden çok bir hiç'e, hiç'den daha fazla hiç birşeye sahip değilim. Değer verdiğim yaratılmış varlıkların yarattıkları bir kusur ile yaşamaktayım. Yalnız günahlarımın bedelleriyle değil şahit olduğum tüm ızdıraplarla yaşamaktayım.Varlığın yok olup, yokluğun ana rahminden ellerime düştüğü an, düğüm düğüm olan karanlıklar içerisinde bir aydınlık belirecek.