Tutsak Ruh

Günler geçmiyor. Her bir yeni günün habercisi olan sabahın cıvıltılar dahi uğramıyor yalnızlığıma. Öyle bir yalnızım işte. Kalabalığın tam ortasındayım. Esaretim gözler önünde, mil çekilmiş vicdanlarla beraber. Yapayalnız ve tutsağım bu bedende. Bıraksalar beni arşa çıkacağım. Öyle bir yalnızım işte. Satırlar dahi takip etmiyor beni yalnızlığım uzadıkça. Cümlelerim kimsenin kulağını çalmıyor, herkes kendi harflerinin peşinde. Anlam dahi benimle değil, ben her umutlandığımda. İşte öyle bir yalnızım ki ezanlar yalnız kulağımda çalıyor. Kalbim sürükleniyor bir devrimin peşinde ancak bir kadının meşru gözlerinde arıyorum şevkati. Anlıyor insan gece geç gelen çaresizliği yaşlarla beraber. Öyle bir yalnızım işte. Kalabalık dudaklarımız arasındaki bir yalan. Paranın, gücün ve arazuların değiştiremediği gerçek bir yalnızlığım var. Sahtekar umutların erişemediği gerçek bir yalnızlık. 

Birbirimizi göremediğimiz her kalabalıkta yalnızız.