Avam Seçerse

 

Hasret bir bahara şu gönlüm. Beyhude sözlerle geçirmiş yıllarını. Bir vehim içerisinde varlığını bulmuş, bakışlarını yakaladığı her göz bebeğinde. Umuduna kondurulan her bir buse ileride onun için bir ızdıraba dönüşüyor.  Geceyi domine edecek bir karanlık var şu gönlümde. Tüm cihana yetebilirim tek başıma.  Öfkem var bir evren dolusu. İnsanlık nasiplense her birine yeterim. Bir facianın eşiğindeyim ki durdurmayın. Karanlık varsın aydınlansın patlamanın kıvılcımıyla. Saçılsın ümitlerin tam ortasına bir leke gibi. Toplum görsün toplumun doğurduğu bu zulmü.

Penceresinden aşiyan kovalayan zalimlerle paşlaştık dünyayı. Bu cihana sığamayan nefislerin bir tabutta çürüdüğünede şahit olduk. Mikrofonlardan zikir çeken dillerin yarınki yalanlarındanda geçtik. Her gün içimizde yaşattığımız kini kardeş kanıyla besledik. Sonrada dönük yaradandan şikayet ettik.

Mechule yol alan vatanın tam ortasındayız. Yalvarmak yakarmakla geri alınabilecek her şeyi geride bıraktık. Saatimiz 20:23'ü vurduğunda bir karar verecek katran tutmuş vicdanlarımız. Ya zalim seçilecek yada zulmü. Neticede avam seçecek, aydınlar tükenecek. Zamana demir atmış bu vatan tekerrürüne kaldığı yerden devam edecek.