Ruhum Şad Olsun

Bin ömürlük gece geçirdim. Aynalara tutsak oldum bu gece. Yansımamı gördüğüm her yerde ömürler geçirdim. Bir türlü tanıyamıyordum kendimi. Feleğin hangi çemberindeydim. Hayallerim ne zaman beni bu hale getirmişti. O kadar çok düşlerle yaşamışim ki en sonunda bir kabusa uyandım. İhtirasın kuşattığı genç bedenimden yüzyıllar yaşındaki ruhumun yorgunluğunu hissediyordum artık. Bir eğleceye dahi tahammül edemiyor, karanlık dehlizlerde vakit geçirmek istiyordum. Bu aşkının ruhuma rücu edişiydi.

Kaybolmuştum bir ruhsusuz gözlerinin içerisinde. Hiç bir tabii bana şifa olamazdı artık. Beyhude sözlerle teselliye gerek yoktu. Bir ben vardım, bende değil, onda, ondan içeride. Kalbinin en uzak köşesinde. Gözlerinden ırak en ücra yerde. Çığlıklarım onda bir nüans dahi oluşturmuyor. Biliyorum ki kulaklarını tıkayan bir başkası için attığı kendi çığlıklarıydı.

Bir vehmin içerisinde kaybettim kendimi. Hiç olmayacak bir hayal, olmadığında kabusa dönüşmüştü. Tek mücrim bendim. Tek haberdar, gam içerisinde ve yenilen yine bendim. Varsın yansın dünya, ruhum şad olsun. Kenetlensin aşkı anan tüm diller, ruhum şad olsun. Katran dökülsün aşkın uğradığı her kalbe, ruhum şad olsun.