Ay ve Yıldız

Ay ve yıldız imanımın iki şahidi. Hilal her zamankinden bir kızgın, kırgın bu gün. Öfkesi güneş söndüren. Kime, neye, neden.

Tabii ki bize, Türk'e. Allah kelamını unutan bize. Sen Türk kimden gelip kime gittiğini unutursan Türkün unutulmaya mahkumiyetini engelleyemeyeceksin. Biz tarihin yazdığı milletten öte tarihi yazan ümmetiz.

Sen ki kalemi bırakırsan ey Türk bu sancakta bırakılır. Sen ki ellerini, kalbini ve varlığını açmayı bırakırsan Allah'a yoksulluk içinde ifla olamazsın.

Biz gelmişin ve geçmişin ötesinde bugündeyiz. İşte bugün senin sesinin yankılandığı bir garp ile baş başasın. Sen güneşin doğmadan önce sönüşüsün.

Ey Türk güneşi doğurursunda yakamazsın.  Varmı kıvılcımın! Cihanı yakacak tek bir iman. Garp, şark yahut kuytu bir mekan. Bir gün yanacak vadedilen her umut ve hayaller yalnız islam güneşinde. Seninle yahut sensiz.

x