Biraz Daha Seversen

Kimilerimiz bir aynaya benzeriz geçmişimizi geleceğe yansıtırız. Aynen aldığımız gibi bazen pürüzsüz ve kusursuz bazen ise bir hoyrat bir hovardaya dönüşüyoruz. Manalardan uzak bir kabusa dönüşüyorsa hayatımız bunda biraz payımızın olduğunu düşünüyorum her şey iyiyken kendimizi mağrur bir şekilde öne atarken olduğu gibi.

Ya siz ne yaparsınız hayatınız bir batağa saplanınca yahut bir şeylerin kötüye gittiğini görmeye başlayınca. Suçları birinin üstüne atmak mı yoksa bir derviş misali tek suçlu kendin olarak görmek mi? Bunlardan hangisini yaparsanız yapın bu ikisinin de tek bir nedeni var. Narsisizm. Belki de bazılarınızın yeni gördüğü bir kelime. Narsisizm insanın kendini sevmesinden öte kendisine tapması niteliğindedir. Kendini bu ölçüde seven insanlar adeta kendi kanlarının tüm ırklardan üstün sayacak bir niteliğe sahipler. Tabii olduğu gibi hiçbir suçu kendilerine yakıştırmazlar. Daha doğrusu yaptıklarını bir suç değilde olması gereken bir davranış veya oluş şeklinde görürler.

Bunların aksine anti narsistler diye yazacağım ama bu sakın kendini sevmeyen, özgüvensiz ve hayatı kötü gittiği için kendine sitem edenler aklınıza gelmesin. Bu insanlar gümüşe altın, altına ise elmas değeri vermeyen insanlardır. Varlıklarının amacını saptayarak acizlik ve güçlerinin arasındaki varoluşun farkındalığı ile narsisizmin gereksizliğini kavramış insanlardır.


Biçimciliği kaybetmeden bir gün daha geçirmeniz dileğiyle...